Uçağa Pekmezle Binilmez!

28 Haziran 2015, 17:54 | Havacılık, Kabin Memurluğu, Sivil Havacılık, Uçak, Yolculuk kategorisinde yayınlandı | 10 Yorum
Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Gecenin bir yarısı, sabahın körü, yaz günü Avcı Takımyıldızı’nın ufuktan yükseldiği saatlerden biriydi muhtemelen. Uçağın ortasında desibeli yüksek bir ses: “Yeter be, önden koltuk seçiyorum tavuk kalmıyor. Arkadan koltuk seçiyorum köfte olmuyor. Şimdi de balık var sadece diyorsunuz. Allah kahretsin sizi! Lanet olsun hepinize! Bir adam gibi olmayacak şu yolculuklar.” Sadece yüksek desibe değill, böğürmenin sesli tanımı vardı önümüzde. Sonra o tepsi havaya kalktı ve olduğu gibi üzerime uçtu. Olmayan şey değil. İnsanoğlu tavuk yerine balık bulunca her zaman yapar bunu.

Gözlerimi açtım, nerede olduğumu düşündüm bir an. Neden uyanmıştım ben? Telefona uzandım saate baktım ve ok gibi fırladım yataktan. Fırında tavuk, balık falan mı unutmuştum?  Banyoya koştum yüzümü yıkadım. Aynaya baktım. Acaba saati mi kurmadım? En hızlısından bir topuz yaptım ama neden? Neden topluyorum saçlarımı diye bakıyorum kendime aynada? Toplamam gerekiyor çünkü. Bu saatte kalkınca böyle yapılır. Saç toplanır, makyaj yapılır, üniforma giyilir  ve uçuşa gidilir. Evet, çok mantıklı. Ben de öyle yapıyorum zaten. Güzel. Odaya geçtim, üniforma giyme zamanı derken eşim uyandı. Tüh!

“Ne yapıyorsun?” dedi.

Biraz anlamsızca, biraz ters ters, biraz da üzgün şekilde dönüp baktım. “E uçuşa gidiyorum. Hadi uyu sen. Kalkacaksın zaten iki saate, bölünmesin uykun.”

“Yarın Pazar ya nereye kalkacağım? Senin de boş günün değil miydi, öyle demiştin bana bugün?”

“Öyle mi dedim?”

Öyle mi demiştim? Ben mi demiştim? Ne demiştim? Ne zaman demiştim? Adam tavuk yok diye balık yemek zorunda kalıyor sen bana ne diyorsun? Karabasanla beraber kalkmış işe gidiyorum. Sen bana yarın Pazar diyorsun. Pazar neydi? Pazar sevgiydi, Pazar emekti. Pazar ne demekti? Ne anlamsız bir kelimeydi böyle art arda söyleyince.

O, yatakta doğrulmuş bana bakıyordu. Ben, beşinci günün şafağında doğuya bakar gibi ona bakıyordum. Sonra kendime gelip güncellemelerimi yapınca göz bebeklerim normale döndü. Normale döndüğünü karşımdaki surattan anlamıştım daha ziyade.

“Haydi yat sen de!” dedi bana eliyle yastığıma pat pat vurarak. Sonra “Ayyy yatma yatma, hep pekmezin akmış buralara! Git de bez getir!” dedi.

 İçimde nasıl bir rahatlama, nasıl bir hafiflik, tarifi yok.

Reklamlar

10 Yorum »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. Pek surreal olmus bu yaziniz, kendinizi fazla ozletmemeniz dilegiyle; surekli takipcileriniz var 🙂

    • Uzak aralıklarla yazdığımın farkındayım. Yeterince vakit ayıramıyorum maalesef ama elimden geldiğince yazmaya çalışacağım. Teşekkür ederim 🙂

  2. 🙂

  3. ay şu pekmez olayına çok gülüyorum yaa 🙂 )))) allah yardımcınız olsun 😀

    • Ne yalan söyleyeyim ben de çok gülüyorum 🙂

  4. Merhabalar,
    Burasi gercekten ilginc bir blog olmus, ben de kabin memurluğu mülakatlarını geçmiş ve bu ay eğitime alınacak bir aday olarak bütün yazılarınızı bir çırpıda okudum. Ancak en azından benim gördüğüm çoğunlukla mesleğin bezdirici ve yorucu yanları. Bir an “ben ne yapıyorum ya nasıl bir iş bu?” triplerine girdim. En azından biraz da mesleğin olumlu yanlarını içeren bir yazı veya cevap yazabilirseniz çok aydınlatıcı olur:)

    Şimdiden teşekkürler.

    • Çok kısa aralıklarla yazıp blogla ilgilenemiyorum ama olumlu yanlarını da ifade etmeye çalışırım 🙂

      • Ya da acaba km adayı arkadaşımız kabin memurluğunun güzel yanları gibi bloglar mı takip etse?

  5. Merhaba
    Blogun ve blogculugun guzel. Birakmadan devam et. Kolonya buz etil metil birden aklima ucaklarin alkolle yikandigi geldi amacim aracimin donan camlarini cozmek:) ordan oraya derken efenim boguren adam ruyasinda buldum kendimi:) uçağa hic (henüz) binmedim. Bukadar emek vermişsiniz yorumumda olsun dedim. Saygilar yazmaya devam..

    • Bu yorumu arada görüp gülüyorum. Cevap yazdım zannetmiştim, yazmamışım herhalde. Şimdi bakarken fark ettim. Çok aralıklı oluyor yazılar ama yazmaya gayret ediyorum elimden geldiğince teşekkürler 🙂


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.
Entries ve yorumlar feeds.

%d blogcu bunu beğendi: