HAKKIMDA

Bir havayolu şirketinde çalışan kabin memuruyum. Her gün bir yerlere uçuyorum, bir yerlere gidip bir yerlerden dönüyorum. Günde en az bin kere ‘Hoş geldiniz’ deyip, bin kere ‘Güle güle’ diyorum. Bunların çoğuna cevap almıyorum. Bu kadar kişinin güvenliğini sağlamaya çalışıp, sorularına cevap verip, isteklerini yerine getirmeye çalışıyorum. Tüm bunları yaparken bin türlü olayla karşı karşıya geliyorum. E madem öyle uçağımı sizinle de paylaşayım, beraber seyahat edelim dedim, çıktım yola! Hepiniz hoş geldiniz uçağımıza! 

41 Yorum »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. Meslek hikayelerine adanmış bloglar çok ilgimi çekiyor; insanın kendisini anlatıcının yerine koyabilmesi, bizzat o işte çalışmadan asla yaşamayacağı anıları anlatıcının üslubuyla zihninde canlandırabilmesi sayesinde blogu okurken zaman uçup gidiyor. Tıpkı şu anda, havalimanında uçağımı beklerken internette blogunuza rastlamam gibi.

    Üslubunuza, Türkçe kullanımınıza ve her biri ayrı dumur sebebi anılarınıza bayıldım, güvenli uçuşlar ve yazılarınızın devamını dilerim.

    • Çok teşekkür ediyorum, çok mutlu oldum gerçekten. Yapmak istediğim şey de, hem sizin belirttiğiniz gibi bu meslekten olmayan kişilere işin bu yönünü gösterebilmek hem zihnimden uçup gitmeden bu anıları olabildiğince aktarmak.. Böyle devam eder umarım.

  2. Bu anılar kitap olmalı. Üstelik daha çok olmalı…Her gün, ” acaba bugün yazmış mıdır?” diye bakmaktan helak oluyorum. Allah sabır versin ama bunları yazabilmeniz için yaşamaya devam etmelisiniz; Evet bencilim ama okumaya doyamıyorum, ne yapayım:) Kolay gelsin efendim.

    • Merhaba,

      Çok mutlu oldum gerçekten yorumunuzu okuyunca, çok teşekkür ediyorum. Kitap yazmak için yeterli sabrım var mı bilemiyorum ama elimden geldiğince blog yazmaya devam etmeyi düşünüyorum. Yazacak çok konu, çok olay var kafamda. Ben de hepsini aktarmak için heyecan duyuyorum fakat istediğim hızda sürdüremiyorum yazmayı her zaman. Ama sizin yorumunuzu okuyunca ben de yazma konusunda daha bir heveslendim doğrusu 🙂 Teşekkür ediyorum yeniden… Bekliyorum yorumlarınızı 🙂

  3. Merhaba sevgili kabin memuru:)
    yazılarınız mükemmel..çoğu yazıda bastım bir kahkaha gitti:) okuması zevkli elbet ama cidden kolaylıklar diliyorum! size meslekle ilgili, özelden birkaç şey danışmak istiyorum sakıncası yoksa. sayfa üzerinden mail atabileceğim bir sekmeye rastlamadım. size nasıl ulaşabilirim?
    not: bundan sonraki yazılarınızı sabırsızlıkla bekleyeceğim..
    esenlikler!

    • Merhabalar,

      Düşünceleriniz için çok teşekkür ediyorum, çok sevindim gerçekten 🙂 ucagimizahosgeldiniz@gmail.com adresinden ulaşabilirsiniz, hatta ben daha rahat ulaşılabilecek bir sekme koyayım bloga.. Elimden geldiği şekilde yardımcı olmaya çalışırım. Hoşça kalın…

  4. Merhaba, öncelikle yazdıklarınız için tebrikler. İnsanların tavırlarını değiştirmesine yardımcı olacağını düşünüyorum bu blogun. (Tabi önce okunması gerekiyor) Ben de sizin kadar olmasa da hizmet sektöründe çalışıyorum ve yazdığınız şeylerin absürt farklı versiyonlarını her gün yaşıyorum. İnsanlar rahata o kadar alışık ki, onların hizmetinde biri olduğunu hissettikleri anda kölelik sistemini benimsiyorlar. Karşısındakinin de insan olduğunu hemen unutuyorlar. Daha da fazla uzatmadan, yazılarınızın devamını dilerim.

    • Çok teşekkür ediyorum. Elimden geldiğince arka planda kalmış bilgileri de yansıtmaya çalışıyorum. Umarım faydalı oluyordur. Malumunuz hizmet sektörü demek, insan demek zor iş demek. Uğraşmak, ortamı yönetmek ve oradan sağ salim çıkmak büyük başarı cidden 🙂 Sadece bir kenarda durup gözlemlemek bile sayfalar dolusu yazı yazdırır insana..
      Değerli yorumunuz için teşekkür ediyorum, işinizde de kolaylıklar ve sabır dilerim…

  5. Çok eğlenceli bi anlatış tarzınız var, bayıldım blogunuza. : ) Takipteyiz efenim, saygılar.

    • Çok teşekkür ediyorum, mutlu ettiniz.. En kısa sürede yeni yazılar ekleyeceğim. Sevgiler 🙂

  6. Yeni yazılarınızı, yeterince anı biriktirdikten sonra da mümkünse kitabınızı bekliyorum.
    Yazılarınızı büyük keyifle okuyorum, size de aynı keyifte uçuşlar diliyorum 🙂

    • Çok mutlu oldum, böyle yorumlar görmek gerçekten gurur verici. Fakat kitap hâline gelir mi bilemiyorum inanın. Belki kitap yazmış olsam bu görüşünüzü bu hızla alamayacak ve böylesi bir iletişim kuramayacaktım. Düşündürüyor beni açıkçası. Çok teşekkür ediyorum yeniden, size de keyifli yolculuklar dilerim..

  7. Ben de bir meslektaşınız olarak gerçekten keyifle okuyorum yazılarını 🙂 Kesinlikle devam etmelisiniz.

    • Çok teşekkür ediyorum, çok mutlu etti yorumunuz Hilal Hanım, hele de bir meslektaş olarak… Şu sıralar biraz az zaman ayırabiliyorum ama yazmayı bırakmayı düşünmüyorum. 🙂

  8. Merhabalar;
    Ben de yazılarınızı okudum. Gerçekten çok zor iş. İnsanlar duyarsızlıkları yüzünden kendi elleriyle kendi imkanlarını mahvediyorlar maalesef. Üçüncü dünya ülkesi olmamızdan sanırım biraz görgüsüz davranıyoruz bence. Bahsettiğiniz bayan uçakla yolculuk edebilme şansını yakalamış olmaktan mutluluk duyacağına uçakta mikrodalga olmamasını dert ediyor mesela. Ne kadar acı! Bazen diyorum hangi hizmet sektörü olursa olsun muhatap olacağı halkı seviyesine göre seçebilse. Mesela böyle insanlar bir daha uçağa alınmasa! Biliyorum ütopik ama ben böyle insanları ülkemizin gelişimi için sakıncalı görüyorum. Belki de abartıyorum.Her neyse.
    Size bol şanslar ve sabırlar diliyorum.

  9. Merhaba merhaba merhaba =) öncelikle şuradaki emeğiniz için sizi tebrik ediyorum herkes gibi yüzümde çeşit çeşit değişik mimik okudum okuyorum.18 nisan perşembe itibariyle thy nin kabin memurluğu ingilizce sınavıyla ben de bu yola ilk adımımı atıyor olacağım.hatta belki bana müsait bir vaktiniz olursa da yardımcı olabilirseniz çok sevinirim.belli ki durum zor ama yükünüzü azaltmaya geliyorum inşallah (= sizlere hayatınızda başarılar diliyorum yazmayı bırakmayın lütfen..ve mümkün olursa tecrübelerinizi ve yardımlarınızı mezuniyetine 2 ay kalan bir öğrenci olarak istemeyi boynumun borcu bilirim =)

    • Öncelikle tebrik edeyim, hayırlısı olsun 🙂 Senin görüş ve düşüncelerin nasıl olacak bakalım.. Zamanla aktarırsın artık.. Ne konuda yardımcı olacağımı bilemedim şimdi ama soruların olursa elimden geldiğince cevaplamaya çalışırım. Şimdiden emniyetli uçuşlaar 🙂

  10. Belki ben de bu tarz şeyler yazarım çoook gelecekte 😀 ingilizce mülakatı var bilirsiniz sözlü hem de acaba orada ne yapmalı..hani ben şöyle düşündüm ki konuşmayı ele geçirip soru sormalarını engelleyeyim tabii ne kadar mümkün olacak bu bilemiyorum..sizden belki nacizane bu tarz bir destek isteyebilirim.hani nasıl geçerim o aşamayı araftayım çok..asıl size emniyetli uçuşlar ben daha bir süre daha yerlerdeyim =)

    • Merhaba sana soyle bir sey soyleyebilirim. Kafanda bir suru plan ve soruyla gidersin orada bambaska bir sey yapar gelirsin. Tamamen anlik kosullara baglidir her sey. Kimi 10 dk konusur kimi 2 dakikada cikar. Kimi havadan sudan sorular sorar baskasi daha teknik bir seyle cikar gelir. Hic belli olmaz. Cok konusmak kimine gore kotu bir izlenimdir, kimine gore sahane 🙂 o sebeple hic de sevmem zaten boyle belirsiz mulakatlari, iki secenekli sorulari vs. Sen zihninde tahminen kurabilecegin cumleleri, kullanacagin kelimeleri secip kelime dagarcigini gelistirebilirsin bunun disinda bana gore geriye sadece sakin olmak kaliyor 🙂 nasil olacak diye stres olmak daha kotu..

      • saolun ok =) fakat ben o defteri kapadm bir sreliine geri dn alamadm DynEd yakt beni =) neyse dert deil farkl bir zamanda farkl bir denemeyle devam edeceim (= siz yazmaya devam edin ama show must go on =)

      • ciddi misin ya? 😦 hem geç cevap verdiğime hem de bu duruma çok üzüldüm. bulunduğun şehri konumu tam bilemiyorum tabii ki ama belki başka hava yolları için şansını denersin.

  11. yo yoo çok üzülüp kendinizi suçlu hissetmeyin sakın biyerlerden atlamaya kalkışmayın yolcularınıza tripte atmayınn =P şaka tabii istanbulda beyoğlundayım evet belki başka bir havayolunun açığını yakaladığımda bu sefer fırsatı kaçırmayabilirim ya da onlar fırsatı yakalayabilir =) mermiye kafa atıyoruz icabında thy fln büyük dert değil =)

  12. Kabin memurluğuna başvuracaktım, ancak sizin yazıları okuduktan sonra bir kez daha düşüneceğim. İnsanlarla uğraşmak her zaman zordur da, uykusuz olarak 2 gün geçirmek gözümü korkuttu.
    Bir de merak ediyorum o sürekli ertelenen akşam yemeğini yiyebildiniz mi en sonunda?

    • Amacım kimse bu işe başvuramasın değil tabii hatta böyle duyunca üzülüyorum fakat bu iş gerçekten yorucu bir iş. Beden açısından bir hayli yıpratıcı. İnsanlarla zorlu diyalogları geçiyorum. Uyku ve beslenme düzensizliği, aile ve arkadaşlarla geçirilebilecek zamanın kısıtlılığı (yazdığım üzere söz vermek, tamam geliyorum demek bir lüks) insanı üzmeye başlıyor bir süre sonra. Meselâ ben o yemeği yiyemedim. Tekrar uygun bir zaman bulmak çok sürdü. Kaç kere daha yeni buluştuğumuz kafeden apar topar kalkıp işe gitmek zorunda kaldım ya da akşam 8’de gelip gece 4’te kalkıp geri işe gitmek çalışma saatleri açısından yasal kalabiliyor. Kimse bu adam eve gidince daha yemek yiyecek belki ailesiyle biraz oturmak, dinlenmek isteyecek, daha uyuyacak vs. demiyor. Normal bir zaman aralığı olsa belki ama akşam 9-5, 8-4 zor oluyor. Tamamen uykusuz iki gün geçirmek değil de bazen kısa uykulu 2 gün olabiliyor. Havacılığın o eski efsane zamanları artık yok yani 🙂
      Hiç derin uyku uyuyamayan ben bu işle beraber sızan biri olup çıkmıştım. Bu işe başlayan yeni arkadaşların bir kısmı da böyle bir iş ve yaşam şeklinden habersizdi, şaşırıp gidenler oldu. Diğer yandan ben ofiste 9-5 çalışamam daral gelir, uzun süre oturamam hareketli ve ayakta olmam gerek, hayat düzensizliği o kadar dert değil diyorsanız çok keyifli bir yaşam tarzı da olabilir bu. Elinizde çok daha severek çalışabileceğiniz iyi bir iş fırsatı yoksa neden denemeyesiniz. 🙂
      Yine de her zaman iş iştir, herkesin deneyimi farklıdır.

      • Merhaba, Samimi olarak bilgi ve poaylasimlariniz icin tsk ederim. Belki sevinc belki hüzünden olsa gerek insan bazen binis inislerde kapida karsiylan ve ugurlayan o insani göremeye biliyor bundan sonra daha dikatli olacagima emin ola bilirsiniz. Kim bilir belkide sizinle denk geliriz. Iyi ucusla

      • Kusura bakmayın geç cevap veriyorum. Çok teşekkür ederim ben de..
        Aslında bu iyi günler olayı biraz daha farklı gözümde. İlk yazımda belirtmiştim neden başka bir toplu taşıma aracında bu kadar önemli olmayan, bahsi bile edilmeyen olay söz konusu uçak olunca bu denli büyük bir olay oluyor diye. Selamlaşmayı çok seviyorsak her yerde selamlaşalım, saygılı olalım, güler yüzlü olalım. Bunun faydasını her daim görmüşümdür. Ama otobüste kayıtsız kalıp uçakta farklı tavır sergilemek anlamsız oluyor. Bir ulaşım aracının biçimi mi bizi şekillendiriyor? Ne bileyim herkes uçaktan kendi kendine alıp eşyasını inse, ben de başka bir şey yapsam nasıl olur acaba? Çünkü İstanbul-Ankara otobüsüne bindiklerinde böyle yapıyorlar, selamlaşmanın olup olmaması minik kişisel bir unsur olarak kalıyor. Şaşkınlıkla izliyorum uçakta değişen huyları, insanlar birbirinden tuhaf hâllere bürünüyor… İşte ben bir şekilde buna zorunlu tutuluyorken (hoş zorunlu tutulmasa da selamlaşmanın benim için önemini belirttim) ve bir kişinin gözlerine bakarak merhaba, hoşgeldiniz dediğimde “ya bi git allasen” ifadesiyle tükürür gibi baktığında ya da umursamadığında pek hoş şeyler düşünmüyorum. Ya da tam tersi olarak olur da bir an yutkunmaya falan çalışıp iyi günler demeyi geciktirdiğimde terbiyesizlikle, kabalıkla, rezillikle suçlanıp yaftalanmak hiç hoş olmuyor. Kenara çekip buraya yazabildiklerimi o kişilere anlatacak vaktim de olmuyor geçip gidiyorlar. Ve samimi olmam gerekirse her seferde 200 kere hoşgeldiniz, güle güle derken başım dönüyor, dilim damağım kuruyor, beynim duruyor bir noktadan sonra saçmalayabiliyorum bazen ve bakar görmez seviyelere ulaşıyorsunuz, sanki bu son yolcu da insin oracıkta düşüp bayılacağım gibi geliyor önümden geçenlere bakarken.
        Her arkadaş için geçerli değildir bu kadar ayrıntı, kimisi çok düşünmez bu konu üzerine, kimisinin gülümsemesi hiç bitmez yüzünde, kimisinin daha dudağının gülümser gibi kıvrıldığını bile görülmemiştir. İş arkadaşları da binbir çeşit hâliyle. Herkesin kendi idrak ve muhakamesi diyelim.
        Yolcu olarak da defalarca bindim uçağa, sevdiklerimden ayrılıp üzgün hatta ağlayarak, kötü haberlerle, bazen deli gibi heyecanlı olarak. Elbette etrafı görmeyen gözler olabiliyor ve iyi gözler bunları ayırabiliyor.
        Her daim mutlu ve güvenli yolculuklarınız olsun 🙂

  13. Rica ederim ne kusuru Elbette vakit denilen mef´un hepimizin en büyük sikintisi olmadan olmuyor.Ayrica Zaman ayirip cevap verdiginiz icin ben size tsk ederim hele hele verdiginiz cevap yerine ulasmis ise..
    Ne arac Ne kullanilan esya nede arac insani sekillendiremez Ucak ulasin araslari icerisinde ayri bir konuma sahip. Cok SIK kullanilmiyorsa 3 saat havada kalan insan bir an evvel Ucaktan kosar adimlar ile Ayaklari altinda saglam yer aramasi anlasilir helede Ucma ve yükseklik korkusu olan kisiler icin. Belki bu yüzden Misafirleri ugurlayan o kisler gözden kaciyor. Hic bir sey insani görmemek icin sebeb sayilmasada Bu durumda CAN tatli olunca gözler kör kaliyor.
    Saygilarimla

  14. Merhabalar sevgili Kabin Memuru,
    Uçuşu, uçakları, seyahati çok seviyorum. Uzun zamandır da uzun yolculuklarımı uçaklarla yapıyorum. Hala ilk defa binmişim gibi keyifle yolculuk yapıyorum.
    Ancak, biz yolcular için kısa süren yolculuklarımızı kolaylaştıran, bizlere her zaman yardımcı olan sizlerin, bu yolculuklarda neler yaşadığınızı, bizlerden neler çektiğinizi 🙂 , ama bizler sayesinde de ne anılar biriktirdiğinizi hiç bilmiyordum. 🙂 Uçuşlarımızda sadece sizleri görüyoruz. Ne talebimiz varsa sizlere iletiyoruz. Maalesef kaptan pilotlarımızın sadece seslerini duyabiliyoruz. Onun için hangi firma ile uçuyorsak, sizlerle o firmayı özdeşleştiriyoruz.
    Sizlerin güler yüzünüzü gördüğümüzde, “ooooh ne ala meslek, nerede akşam, orada sabah, ülke ülke geziyorlar, bir de üstelik maaş alıyorlar” diyoruz.
    Sizin o güzel anlatımlarınızla, sizlerin gözünüzde biz yolcuların durumlarını, sizlerin bizlerden neler neler çektiğinizi 🙂 öğrenmiş olduk. Dili çok güzel kullanıp, yaşama gülümseme penceresinden bakabilme ve bunları yazıya dökebilme yeteneğinizi kutlarım.
    Her seferinizde 200 kişiye hoşgeldiniz ve güle güle demenin zorluğunun farkında olarak sizlere de “HOŞGELDİNİZ” diyor, kolaylıklar diliyorum.
    Saygılarımla

  15. O arada italik yazılmış, içten gelen ama dışa vurulmayan ifadeler müthiş. Oksijen maskesi olsanız alır takarım, o kadar iyi geldi okumak.. Umarım devam eder.

    • Merhaba, çok teşekkür ederim, keyifli zaman geçirdiyseniz ne mutlu bana! Ben de çok üzülüyorum devam edemiyorum diye, çok aksıyor ve mahcup hissediyorum. Yine de elimden geleni yapacağım, oksijeniniz bol olsun 🙂

  16. İnanır mısınız bilmem ama sizin yazdıklarınızla ciddi anlamda içim kıpırdıyor. Yaşanmışlığın tadı, apronun tozu, edebi yönün tınısıyla büsbütün heyecanlanıyorum. Şu an 18 yaşındayım lise 2 haftaya resmen bitiyor, kafam çok karışık. üniversitede kendime gençlikten sıyrılma birikimi ve aynı zamanda ailemin de istediği bişey okuyup sonrasında mülakatlara mı gireyim, 2 yıllık km myolarını mı okuyayım hiç bilemiyorum. ne okursam okuyayım yapacağım meslek kabin memurluğu. bunu hissedebiliyorum. klişenin nirvanası dersiniz belki ama çocukluğumdan beri ne denirse densin vazgeçmek istemiyorum. torpil gerekiyo sen kendi basına alamazsın eline denmesi moralimi bozar gibi olsa da sırtımı çeviresim yok. cok uzattım kusura bakmayın yazarken bile heyecanlanıyorum. sanki geleceğimdeki halimi okur gibi oluyorum yazdıklarınızla. çook mutlu, sağlıklı, huzurlu ve uyumlu insanlarla çevrelenmiş sımsıcak uçuşlar gök konuksal avrat! 🙂 dilerim bir gün havada karşılaşırız ben ilayda, hayallerine dokunduğunuz kızlardan sadece biri 🙂

    • Merhaba, bu neşeli ve güzel yorum için çok teşekkür ederim.

      Hayallerinize de kavuşursunuz umarım istediğiniz şekilde. Benim torpille işim olmadı hiç o yüzden çevre sizi yanıltmasın fakat insanın olduğu her yerde sıkıntı da oluyor malum. Fakat bu meslek için de eğitiminizi zerre kadar aksatmamanızı ümit ederim. Bol şanslar 🙂

  17. Öncelikle hoşbuldum demek istiyorum. Merhabalar ben üniversite öğrencisi şimdinin stajyeri yarının kabin memuru sayılırım.Hikayeleriniz tabi ki fazlasıyla ilgimi çekiyor zevkle ve merakla okuyorum ve tabi ki bir kabin memurluğu eğitimi alan öğrencisi olarak yolculara verdiğiniz tepkiler anlatış şekliniz en çok dikkatle okuduğum kısım. Arada benim gibi adaylara da tavsiyelerinizi küçük dip notlarla vermenizi rica ederim bir de eğer sizin içinde bir sakıncası yoksa işim alım süreci, mülakatlardaki sorular ve eğitim hakkında ipuçlarını koyarsanız yakalamayı dilerim 🙂 İyi uçuşlar dilerim. Ben geleceğin kabin memuru adayı Hayat 🙂

  18. Merhaba,

    Bir solukta tum yazilarinizi okudum ve okurken inanilmaz eglendigimi belirtmeliyim.Uslubunuz ve tarziniz harika!Insanlara okurken o ani yasatiyorsunuz.Bende bir ground personeli olarak bu tarz olaylarla siklikla karsilasiyorum.Insan vermek isteyipte veremedigi cevaplari dusundugunde kendi kendine cok egleniyor.

    Ozellikle exit seat veya business upgrade soran yolcularin yok cevabini aldiklarinda “hic mi yok?” sorusu beni benden aliyor:)

    Yazilarinizdan, tum zorluklarina karsin mesleginizi cok sevdiginiz ve zevkle yaptiginiz anlasiliyor.Keyifli,neseli,eglenceli, bol malzemeli! ve emniyetli ucuslar dilerim.

    Sevgiler

  19. size bayıldım ben yaa 🙂 bende kabin memuru olma yolundayım eğer kabul edilirsem ilk günden itibaren kendi çizgimde yaptığınızı yapacağım 🙂 sizi çoook sevdim üslubunuz ve diğerler herşey ile muhteşemsiniz 🙂 lütfen bunu sürdürün 🙂

  20. Merhaba:) Öncelikle sanirim yazdiginiz yazilari Okudum ve cok Begendim(kusurulu türkcem icin Özür).. Ben bi gurbetci olarak her Ucaga bindigimde Sizin gibi kabin Memurlarina Hayranim.. Saygiyi hak eden bi mertebe fakat bazi insanlardan bunu beklemek mümkün olmuyor. Yinede Mesleginizi cok sevdiginiz belli..Yazma sekliniz cok güzel insan cok rahat kafasinda canlandirabiliyor. umarim daha fazla yazarsiniz daha dogurusu sürdürsünüz. kesin takip edecegim… Hersey Gönlünüzce olmasi dilegiyle Almanya münihten selamlar:) Hadi iyi ucuslar :)))

    • Çok teşekkür ederimm güzel yorumunuz için. Çok sık yazamadığımın farkındayım ancak elimden bu kadar geliyor. Sürdürmeye gayret ediyorum. Size de iyi yolculuklar dilerim 🙂

  21. Merhaba ben bir kabin memuru adayıyım ve evliyim. Tecrübeli bir kabin memurı olarak sizden bir şey öğrenmek istiyorum. 3 yıl boyunca hamile kalamama ve eğer kalınırsa tazminat ödendiği gibi bir takım şeyler duydum. Doğruluğu ne derecedir bilgi verirseniz sevinirim, çok teşekkürler..

    • Merhaba,

      Bu konu için şirketlerin sözleşmelerine bakmak gerekir. Aktif uçuştayken hamile kalan arkadaşlarım durumlarını bildirdiklerinde ya izne ayrıldılar ya da ofis görevlerine verildiler. Doğum sonrası izinleri bittiğinde devam ettiler ya da işten ayrıldılar. İnsan kaynaklarına sormak en doğrusu olur, yanlış bilgi vermek istemem.

  22. Merhabalar, sans eseri bisey arastirirken blogunuzu gordum. Saat 01:30, yarin pazartesi. Ama yinede ben blogtaki tum yazilarinizi okudum. Enerjiniz, kendinize olan guveniniz, espri anlayisiniz gercekten cok guzel bi sekilde yazilarinizda belirmis. Okurken olayin icindeymis gibi karsilikli konusmalar oldukca surukleyicilik katarken mizah ile birlikte insani sıkmayan yapida. Sormak istediğim bir soru da var size. Hostes kisilerinin asiri derecede kozmetik urunlerine maruz kalmalari sonucu erken emekli olma durumlari varmis sanirim. Ilk duydugumda sasirtti biraz beni. Bu gercek mi?

  23. Kozmetik değil:) kozmik etkiler;)


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.
Entries ve yorumlar feeds.

%d blogcu bunu beğendi: